Referencia:
Na illa de Sardeña, ano 2007. Tres amigos: Licheri, un ex-heroinómano, Pani, que acaba de voltar de Londres, onde viviu unha historia de amor cunha bailarina, e Corda, escritor frustrado con experiencia de perruqueiro en Chelsea. Son ladróns de circunstancias, amantes do rock, das noites en branco, das discotecas e dos amores fugaces. Levan tatuado na pel un destino incerto. Cunha feliz conxunción da lingua cotiá co ritmo hipnótico do blues eléctrico, o escritor sardo Flavio Soriga traza o retrato da mocidade dun país que se busca a si mesmo.
Cando Xosé Carneiro, coñecido psicanalista e polémico colaborador televisivo, aparece co peito aberto no seu piso da compostelá rúa República do Salvador, son dúas as cousas que chaman a atención do xornalista Aquiles Vega e da profesora Sofía Deneb. A primeira é a brutalidade, a violencia extrema con que o crime foi levado a cabo. A segunda, ese detalle que non encaixa na escena: unha estraña peza de ferro chantada no corazón. En realidade, a de Carneiro non é máis que a primeira dunha cadea de mortes en serie, unha carreira contra o reloxo na que Aquiles terá non só que comprender que é o que está pasando, senón cal é o papel que en toda esta historia xoga un dos nomes máis importantes da nosa literatura, aquel sempre rodeado de misterio e escuridade.
La vida no sonríe a Henry Molise en California, muy al oeste de la alegre Roma con que fantasea en los momentos más depresivos. Escribió de joven novelas prometedoras y luego entró con buen pie en Hollywood. Pero tiene ya cincuenta y cinco años y el negocio del cine anda mal; quiere escribir algo decente y no puede, y mantiene a una familia que sólo le da disgustos. Para colmo, se cuela en su casa un perro repelente y peligroso, al que bautizan Idiota, que acaba cambiando la vida de la familia. «Mi perro Idiota» complementa las otras dos novelas sobre Molise, La hermandad de la uva (1977) y Un año pésimo (inédita hasta 1985).